RCK Piła - Amadeus EKOlogicznie

Amadeus EKOlogicznie to projekt łączący muzykę ze sztuką. 9 listopada br. w Regionalnym Centrum Kultury Fabryka Emocji w Pile, Orkiestra prowadzona przez Annę Duczmal-Mróz wystąpi z programem:

• F. Mendelssohn-Bartholdy – Octet
• A. Vivaldi – Cztery Pory Roku

Całość koncertu wzbogacona zostanie o wystawę pod hasłem ekologii przygotowana przez Artystki i Artystów Uniwersytetu Artystycznego im. M. Abakanowicz w Poznaniu.

Dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego

Wykonawcy:

Anna Duczmal-Mróz - dyrygent

Jarosław Żołnierczyk - skrzypce

Kacper Bocek - prelegent

O wystawie:

Udział biorą: Anka Rynarzewska, Julia Nowak, Mateusz Janik, Viktoriya Zalozna, Urszula Niklas, Kamila Lukaszczyk
Kuratorki: Yuliya Zalozna, Matylda Konarska

Między rzeką a pamięcią, między pejzażem a ludzkim brakiem troski, między korzeniami a zapomnieniem – to przestrzenie, w których spotykają się natura i człowiek. Dzieła zaprezentowane na wystawie ukazują, jak ludzka obojętność splata się z przyrodą w jedną tkankę, a obok niej rodzi się dbałość i odpowiedzialność, próbujące nie pozostawić śladu zniszczenia, lecz troski.

Ambientale vol 3.0 nie jest zwykłą wystawą dokumentującą działania artystyczne – to zbiór połączonych opowieści, które w tym samym czasie ze sobą dialogują i spierają się o to, czy człowiek niszczy, czy pielęgnuje.

Wykorzystanie technik analogowych i klisz fotograficznych przywołuje czas, w którym natura już zaczynała tracić swój głos – sugeruje, że proces degradacji trwa od dawna. Z kolei zdjęcia wykonane współcześnie pokazują skutki tego zaniedbania. Szarość i rozmycie obrazu, światło i cień – to wizualne metafory refleksji nad tym, co robimy przyrodzie i czy wciąż mamy szansę przywrócić jej barwy.
Uchwycone elementy – korzenie, ptaki, woda, rdza, porzucone przedmioty – stają się medium pamięci. Betonowe bloki w połączeniu ze słońcem i odlatujące mewy w czerwoną, niby płonącą przyszłość, tworzą pejzaż między nadzieją a utratą. To ślady tego, co zostało zniszczone, ale nie bezpowrotnie. Obiekty wykonane z odzyskanych materiałów, organiczne rzeźby i hybrydy roślinne przypominają, że w kruchości zawiera się siła – że wciąż możemy dbać, pielęgnować i przywracać.

Wystawa jest refleksją nad relacją człowieka z naturą – z tym, co trwa, choć podatne jest na zapomnienie. To próba zobaczenia świata na nowo, w momencie, gdy obojętność ustępuje miejsca trosce, a niszczenie przekształca się w pielęgnację.